Blauw en wit en wit en blauw

Hollandse luchten 
Ik zie wolken; grijze en blinkend witte, en een blauwe lucht. Vroeger, als kind, tekende ik een witte lucht met blauwe wolken… 

Waarom eigenlijk? 

Diep gravend in het verleden, me de sfeer en het gevoel herinnerend van het tekenen op de achterkant van een stuk behang, of op een kladblokje met van dat poreuze papier, waar je beter niet met inkt op kon schrijven of tekenen, omdat er dan van die vlekjes konden ontstaan die geen onderdeel waren van de tekening of de letters van het woord wat je schreef, kwam het antwoord langzaam naar boven.

Ik ben een oerhollands kind, opgegroeid in de stad Nijmegen. En ook daar waren de luchten vaak oerhollands wit en blauw. Ook vaak loodgrijs, maar daarover een andere keer. Als ik naar boven keek, zag ik meer wit (de wolken) dan het blauw van de lucht. Echt Hollands dus.

Maar ik zag blauwe wolkachtige vormen.  En het wit van de wolken zag ik als de lucht waarin de blauwe wolken zweefden.

Een soort Rorschach effect eigenlijk, maar dan zonder die inktvlek..

Dit bericht werd geplaatst in Fantasie. Bookmark de permalink .

5 reacties op Blauw en wit en wit en blauw

  1. Annet zegt:

    Grappig om er zo over te denken….wat valt er veel te denken….

    ’s Morgens heb ik wel van die kleine observaties die ik op zou willen schrijven maar door het praten verdwijnen ze weer…

    Ik vond het best fijn toen H. nog buitenshuis werkte….

    Liefs uit de mist….

  2. Dat herken ik, Annet. Heb vaker dit soort kleine bedenksels, maar schrijf ze niet op. Dan raken ze al snel in de vergetelheid. Maar een enkele keer duiken ze onverwacht toch weer op, zoals deze..

    Liefs!

  3. Ik wil je niet teleurstellen maar nuchter denk ik dat het komt omdat ‘wij’ meestal een wit papier aangereikt krijgen en witte wolkjes op een wit papier is niks; daarom maken we blauwe.
    Als we aan lucht denken, zien wij (als we optimisten zijn) blauw voor ons. Daar komt het denk ik vandaan.
    Ik ben beeldend kunstenaar, dus logisch dat ik over zulke dingen nadenk en zelf soms de vrijheid neem om rode of gele wolken te schilderen.
    Leuk dat je bij mij reageerde.

  4. Ach ik weet het wel, Therese. Natuurlijk is er een logischer verklaring voor de blauwe wolkjes, maar ik vond dit zo’n leuke gedachte…
    Dank voor je (nuchtere) reactie!

  5. Hans Kwaster zegt:

    Kinderen en dr…. spreken de waarheid. Dat is bij het tekenen net zo. Een kind liegt niet als het blauwe wolken tekend. Het is een waarheid die zeteld in de ervaring en niet in de beredenering. Dat heb je hier mooi aangetoond. Op de mooie foto zie je wat ook de ogen registreren. In jouw verhaal wat je voelt.
    OT.Bedankt vvor je geduld bij mijn feuilleton.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s