Vallen

Ben nog steeds aan het bijkomen van een nacht doorhalen in Den Haag. De nacht dat het kabinet bijna viel (van woensdag op donderdag) zat ik met vriendin op de publieke tribune, waar we vanuit deze positie, als in een arena  uit de klassieke oudheid, uitzicht hadden op de spelers, die een bizar en grotesk schouwspel lieten zien. De bekendste acteurs politici deden mee aan het spel: Jan Peter Balkenende, Wouter Bos, André Rouvoet, Geert Wilders, Mark Rutte, André Pechtold, Mariëtte Hamer, en Femke Halsema. Bijna alle kamerleden waren op komen draven, vanwege dit spoeddebat.

We hoopten dat wij getuige mochten zijn van het bijwonen van een deel van de Nederlandsche Geschiedenis: de val van Kabinet Balkenende IV.  Het was spannend, tot het laatst, hoewel De Brief waarin een nieuwe reactie van het Kabinet op het rapport van de commissie-Davids wel als een voorbode beschouwd kon worden van bedaarde gemoederen. Maar in het debat later in de Tweede Kamer bleef het niet bij een paar woorden ter kennisneming van De Brief. Integendeel, De fractievoorzitters barstten los in een urendurende aanval op Premier Balkenende. Vooral Femke Halsema was zeer goed op dreef. Ik kreeg de indruk dat JPB het steeds moeilijker kreeg naarmate de vragen simpelder werden gesteld. Want zijn bekende wollige antwoorden kon hij dan niet geven. Toch is een eenvoudig ja of nee ter antwoord niet over zijn lippen gekomen. We bleven zitten tot Gerdi Verbeet om zeven minuten over drie het einde aankondigde met de woorden: "Het is genoeg geweest, ik sluit hierbij de vergadering".

Door het nachtelijke, zeer stille Den Haag gelopen opweg naar Hollands Spoor, waar om vijf voor vier de eerste trein zou vertrekken, via Schiphol. Dus zaten vriendin en ik om half vijf ’s ochtends op de luchthaven Schiphol een tosti te eten, in een voor ons, door slaapgebrek, onwerkelijke wereld.

Om negen uur reed de trein het vertrouwde station van onze woonplaats binnen, en waren er, sinds wij vertrokken, vierentwintig uur verstreken.

Het kabinet is niet gevallen.

Maar ik wel, in slaap,

en voor Femke.

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s