Pride

Gisteren, op de jaarlijkse Gay Pride Amsterdam, met ondermeer de kleurrijke botenparade, bevond ik mij, in mijn eentje, tussen ruim 550.000 mensen.

ToeschouwersEn het waren juist deze toeschouwers, die – behalve de prachtig uitgedoste mannen en vrouwen op hun met veel creativiteit versierde boten, een schouwspel dat zijn weerga niet kent – massaal op dit gebeuren afkwamen, het spektakel voor mij tot iets buitengewoons maakten. Zij hingen over brugleuningen, of zaten op de bruggen met hun blote voeten bungelend boven het water. Ze zaten bovenop de daken van de woonboten, juichten, zongen, lachten, en aten en dronken dat het een lieve lust was.

Het weer was prachtig, niet te warm, af en toe vloog er een wolkje voor de zon, maar dat maakte juist dat te warme momenten weer werden bekoeld.

300pxkoppelaar_cityscape

Daar op die mooie oude Prinsengracht, waar Anne Frank geschiedenis schreef in het over de hele wereld bekende Anne Frankhuis , waar die mooie Westertoren staat die, behalve door Anne Frank beschreven, al zoveel malen is bezongen, bijvoorbeeld door Johan Heesters hier en Willy Alberti hier, bevond ik mij dus in een groot gezelschap, maar was toch geheel alleen. Maar geen moment heb ik mij eenzaam gevoeld, omdat ik mij als op vleugels gedragen door de mensenmassa bewoog. En dan zie je, hoor je, ruik je, veel. Het was fascinerend. Het leek alsof iedereen voor deze speciale dag in een geurig bad had gezeten. Ik rook uitsluitend lekker ruikende mensen. De muziek klonk als zichzelf in mijn oren. Het was een samenspel van vele factoren waar niet een factor aan ontbrak!

Ik weet niet of ik volgend jaar weer zal gaan. Ik heb dit nu meegemaakt, ik was er bij, ik vond het heerlijk, maar volgend jaar kan het heel anders worden ervaren.

Misschien is het als een verliefdheid: dat eerste magische moment kan nooit meer worden herbeleefd, maar de herinnering eraan wel.

Dit bericht werd geplaatst in Emancipatie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Pride

  1. Niklas zegt:

    Als ik die eerste foto zie, ben ik tevreden dat ik gekozen heb voor een stevige fietstocht alleen. Daarna ben ik op de bank in slaap gevallen bij de live-beelden van de parade op TV…
    Het toppunt van de dag kwam voor mij daarna: http://niklas.web-log.nl/niklas/2009/08/090801.html

  2. Pasula zegt:

    Fantastisch dat je dit ook meebeleefd hebt en dan nog wel alleen. Maar net zoals je zegt: op zo’n feest ben je nooit alleen, daar heerst saamhorigheid.
    Vorig jaar vaarde ik mee en dat was op zich ook een hele ervaring, maar het liefst kijk ik naar de kleurige optocht. Als je zelf meevaart zie je niet alle boten.

    Dank voor je lieve reactie, doet me goed. Ik wens je de komende tijd (en daarna ook, maar nu vooral) veel vreugde toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s