Een nobele illusie

Vanochtend werd ik wakker met het besef dat we waarschijnlijk nooit zullen weten wie of wat ‘God’ is. Misschien is dit ‘weten’ mij ingefluisterd in een droom, even daarvoor. Maar wie of wat fluisterde mij dit in? Ook dacht ik: zou God of wat het dan ook moge zijn wel eens behoefte hebben aan rust, aan slaap, aan vergetelheid? En misschien treurig zijn omdat hij/zij alles alleen moet opknappen, er niemand is die ‘boven’ hem/haar staat, zonder illusies moet leven, omdat hij/zij zelf de illusie is?

Ik weet het niet, maar het hield me wel bezig. Op zoek naar ‘positief nieuws’ voor mijn andere weblog stuitte ik op een artikel in Trouw.  Het bevat geen antwoord op mijn vragen, maar biedt wel de mogelijkheid om mijn gedachte van vanochtend enigszins te legaliseren.

(c) Marijke

Dit bericht is ook geplaatst op Positief Bericht

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Een reactie op Een nobele illusie

  1. Marijke, als ik aan een god denk of voel. Dan denk/voel ik aan iets dat er constant is. God als brandpunt van al het leven. Mijn denkcellen schieten te kort en mijn gevoel kan het nauwelijks pakken.

    Zou het het vuur zijn dat al het leven aanzet tot zich voort te planten? Misschien wordt er zoveel over gesproken omdat we beseffen dat er naast ons iets is wat te groot is om het te benoemen?

    Om het te vereenvoudigen noem ik het liefde.

    Het hoort bij mensen die ontvankelijk zijn. Niet cynisch. En mensen die zich kunnen overgeven. Opgaan in iets. Die kunnen adoreren.

    Verder dan dat kom ik niet. Nog niet. Het homeopatisch type Pulsatilla is van nature gelovig. Volgens een homeopaat behoor ik hier o.a. toe. Ook de rest van de beschrijving van het Pulsatillakind klopt.

    Pulsatilla is het wildemanskruid of weidebloem.
    Een alpenplant.
    Het is een lievelingsplant van me die hier niet kon aarden.

    En nu moet ik denken aan Ibsen dat ik die scène van die schommelstoel nog wilde opzoeken.

    Heb toen gezocht maar niets gevonden.
    Net als bij een god bijna…..

    Het blijft een boeiend onderwerp waar niemand ooit echt uitkomt. En dat is misschien wel de bedoeling.
    Misschien.

    Liefs van Annet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s