Simon

Uit het webstek van Simon Vinkenoog:

De overgang is bijna compleet; we zijn er bijna klaar voor. Dit bijzondere voorjaar is het alsof de natuur ons (mij, Edith, anderen) iets speciaals te melden heeft, iets duidelijk te maken, dat verbaal niet kan worden overgebracht, zelfs met de meest uitgebreide natuurbeschrijvingen niet. Tegenwoordig halen uitgevers die passages uit de klassieken zelfs weg, omdat deze het tempo van het verhaal verlangzamen.
Mijn a-ritmisch tempo heeft zich levenslang tussen stroomversnellingen afgespeeld, tussen clusters van synchrone belevenissen en stagnaties, tussen mensen, vrouwen en vrienden, tussen boeken en theatrale of filmische verbeeldingen, tussen de coulissen en de uitersten van wanhoop en gelukzaligheid.

En:

De tuin ruikt anders des avond, er is duister gefluister, en wij zijn er. En de sterrenhemel. Er zijn; weten dat je leeft, samen lachen om de opvatting dat geluk iets voorbijvlietends zou zijn, iets dat saai is en vervelend.
Au contraire: het is het meest opwindende dat iemand mee kan maken, je bent niet alleen hardstikke verliefd op je vrouw, zonder die verliefdheid zou het leven niet te dulden zijn. Wij, Edith en ik, zouden niets liever willen dan dit geluksgevoel op anderen over te brengen, ook voor anderen levende werkelijkheid, de natuur zelf, te maken. Genoeg redenen tot
schrijven; waarom niet?

Deze teksten -en nog veel meer – van een, naar mijn mening de grootste geluksschrijver van Nederland, geven me bij het lezen ervan inzicht in een zinvolle werkelijkheid die er gewoon is, je hoeft alleen maar je ogen , maar vooral je hart te openen. Simon, je bent er bij mij dus in geslaagd een geluksgevoel teweeg te brengen.

Ik geef toe dat ik soms overweldigd word door de stroom van woorden, zinnen die Kersvers op je webstek verschijnen, met de vele verwijzingen naar boeken, tijdschriften of kranten. Alles is meer dan waard om te lezen, maar het is vaak teveel. Ja zelfs teveel van het zeer goede wat je hebt te vermelden.

Toch blijft er telkens een essentie over, en het doet er niet toe of ik alles of heel weinig tekst van je lees. Deze essentie is als het vuur van mijn leven, alsof de kern van het bestaan, dus waar het allemaal om gaat, door het lezen van de teksten, zichtbaar -en voelbaar blijft.

En daarom blijf ik je lezen, bijna elke dag weer.

Simon Vinkenoog

Dit bericht werd geplaatst in Geluk. Bookmark de permalink .

2 reacties op Simon

  1. annet zegt:

    Hallo Marijke,

    Prachtig wat Simon schrijft. Ik heb hem ook opgenomen bij de links.

    Ik zie je nooit meer Marijke.

    Een brood en een bloem voor jou.

    Annet

  2. Annet, dankje voor de goed gaven.
    Ik kom nog wel bij de logs die mij dierbaar zijn, daar sta jij nog steeds bovenaan,(de weblogs van Gauke even niet meegeteld) maar ik plaats niet altijd reacties.
    Weet dat ik, ook al zie je me niet, wel in de buurt ben…
    Morgen weer een mooie dag!
    Marijke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s