Het speciale kind

Zomaar op een doordeweekse dag in een plaats die nooit in het nieuws is omdat er alleen gewone gebeurtenissen plaatsvinden, niet bijzonder genoeg voor een vermelding in de krant of op tv, op een gewone school met kinderen die zich wel heel speciaal voelen omdat Sinterklaas in het land is en weten dat Sinterklaas de Goed Heilig man is die van alle kinderen houdt, hen beschermt, waar de spanning rond het Sinterklaasgebeuren op de gezichten van de kinderen is af te lezen, maar het vertrouwen dat het allemaal wel goed zal komen overheerst. Nooit heeft een kind in werkelijkheid Sint met zijn paard over het dak zien lopen, maar rotsvast geloven zij dat dit echt gebeurt. Zoals ik mijn kleinzoon van vijf gisteren hoorde zeggen: “natuurlijk zie je niet dat Sint en Piet pakjes brengen, want zij komen ’s nachts als het donker is en dan slapen wij!"

Liefdevol laten ouders en leerkrachten kinderen weten geen angst te hebben maar blij te zijn dat Sinterklaas bestaat. Zo ook dat ene kind, op die school, in die plaats die nooit in het nieuws kwam. Dat kind van ouders die misschien op het punt stonden de waarheid omtrent Sinterklaas, die ooit echt heeft geleefd, te vertellen. Dat kind wat nog even in de klas een knutseltje mocht maken, werd zonder pardon uit zijn leefwereld gerukt en geconfronteerd met het waarheidsbesef van een volwassene.

De ouders van dit kind geloven niet meer in de Goed Heiligman die alle mensen, maar vooral kinderen blij zal maken. Zij leven nu in de duisternis van ongeloof en diepe zielensmart. Lichtheid en geluk zijn voorgoed verdwenen. Vele mensen om hen heen proberen te steunen, te troosten. Duizenden mensen, die liefde zenden naar deze ouders van dat ene, nu zeer speciale kind.

Moge deze explosie van liefde en bemoediging deze ouders bereiken en omringen zolang zij het nodig hebben.

Zondag 3 december 2006

Dit bericht werd geplaatst in Kinderen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Het speciale kind

  1. Annet zegt:

    Mooi Marijke. Dank voor je mail of reactie laatst. Over al die stemmingen en koersen waar we per dag doorheen gaan. En het mag er zijn. Ook al zijn het soms donkere tijden, ploegen door donkere gangen. Het hoort er bij, dat kun je pas achteraf het best merken.

    Liefs van je blogvriendin Annet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s