Haiku XIX

De lege schommel

zwaait heen en weer door de wind

het kind is naar huis

Dit bericht werd geplaatst in Gedicht. Bookmark de permalink .

3 reacties op Haiku XIX

  1. Janna zegt:

    Heimwee naar je (klein)kind?

  2. Marijke zegt:

    Inderdaad! Ik keek naar buiten en zie de schommel zwaaien met niemand er op. Ik heb dagenlang twee kleinkinderen te logeren gehad, die veelvuldig gebruik hebben gemaakt van de schommel, waar ik net het zicht op heb vanuit mijn plaats achter de computer. Het is altijd even wennen de eerste dagen nadat ze weer huiswaarts zijn gekeerd.

  3. Annette zegt:

    Het is gelukt……ik ben er:>) Ook al is het nacht.

    Mooie metafoor Marijke. Ik voel de eenzaamheid. Zoals een waaiend gordijn. Of een lege wieg.

    Zag ook jullie gedichten in ROET.

    Mooi hoor!

    Lieve groet van hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s