Opgeruimd

Zo nu en dan mest ik wel eens een kastje of een lade uit. De aanleiding voor die zuiverwoede is meestal het zoeken naar die ene speciale foto of dat bijzondere krantenartikeltje of gewoon een documentje dat ik juist op dat moment nodig heb…en niet kan vinden.
De volledige inhoud van het kastje cq laatje ligt dan even later in al zijn schaamteloze naaktheid op de grond. Zichtbaar tonen de verschillende paperassen hun geschiedenis en beleef ik in snel tempo herinneringen als aha-erlebnissen waardoor ik binnen enkele seconden geheel kwijt ben waar ik eigenlijk naar op zoek was.

Zo vond ik dit keer oude dagboek-aantekeningen en schrijfsels uit een tijd die, zo blijkt bij het herlezen, door mij niet bepaald als positief werd ervaren. Ik was op zoek naar eigenwaarde en erkenning. Zinnen als: (in vele varianten)’ wie ben ik eigenlijk’ en ‘ waarom voel ik mij zo onmachtig en ongelukkig’ spatten van het blad af. Al vaker had ik door de jaren heen deze teksten gelezen en telkens borg ik ze weer zorgvuldig op met het oogmerk ze later te kunnen gebruiken om te begrijpen hoe ik destijds dacht en leefde.

Nu, voor de eerste keer, bekroop mij bij het lezen een ander gevoel. Ik besefte dat ik afstand wilde nemen van de teksten op papier omdat de herinnering aan die tijd voldoende in mijn hoofd zit en ik daaraan genoeg heb. Telkens weer dezelfde teksten lezen voegt niets toe aan datgene wat ik allang weet en begrijp.
Na meer dan vijfentwintig jaar heb ik dan eindelijk als een rituele verbranding een aantal teksten vernietigd. Ik kan ze dus nooit meer herlezen maar het voelt nu heerlijk opgeruimd in mijn hoofd.

Hoe voelde Herman Brood zich toen hij besloot zichzelf uit de weg te ruimen? Ik heb hem een paar keer ontmoet en het was telkens een belevenis. Eén van die keren trad hij met zijn ‘ Wild Romance’ op in de kroeg waar ik vaak te vinden was ‘ De Engelenbak’ geheten. Na afloop van het optreden mocht je als je dat wilde een praatje met hem maken. De grote ster verdween door een deur naar een soort opslagruimte achter in de kroeg en voor de deur stond zijn stevige bodyguard. Hij bepaalde wie en wanneer iemand werd toegelaten tot het tijdelijke Godshuis van Herman.

Eindelijk was ik aan de beurt. Ik trad een zeer donkere en zeer stille ruimte binnen en aanvankelijk zag ik niets dan vage contouren van op elkaar gestapelde stoelen en tafels, iets wat op een maaimachine leek, geluidsapparatuur met veel draden en kabels en meer onduidelijke instrumentaria, maar geen Herman Brood. Net toen ik dacht dat ik voor de gek werd gehouden en weer terug wilde lopen hoorde ik zijn groggy stem uit de hoogte: ‘wat kan ik voor u doen?’ Ik keek omhoog en daar stond hij, als een donkere schim, maar overduidelijk Herman Brood, op een hoog podium met een nepmicrofoon in zijn hand. Hij wankelde en het was alsof hij elk moment van zijn hoogte af zou kunnen tuimelen. Ik keek om mij heen of er iemand was die zou kunnen helpen, maar ik was geheel alleen met hem in deze vervreemdende ruimte.

‘Gaat het, kan ik misschien iets voor je doen?’ antwoordde ik. Hij zei niets en hij keek naar boven en opzij, niet naar mij dus en het was alsof de tijd stil bleef staan. ‘ Ik zou graag een handtekening van je willen’, zei ik toen, met de overtuiging dat hij niet zou antwoorden omdat hij kennelijk in een andere wereld dan de mijne verkeerde. Tot mijn verwondering keek hij me plotseling recht in mijn ogen en vroeg: ‘ heb je pen en papier?’ En: ‘hoe heet je?’
Langzaam, maar met zekere hand tekende hij voor mij zijn overbekende signatuur. Vol bewondering bleef ik nog even staan en keek hoe hij zijn nepmicrofoon weer ter hand nam en voor zijn mond hield. Ik dacht eerst in mijn euforie dat hij mij persoonlijk zou gaan toezingen. Maar daar klonk weer zijn stem die op zakelijke toon riep: ‘wil het bezoek nu afscheid nemen?’

Zijn krabbel vond ik terug in het laatje. En zal weer worden teruggelegd om altijd te worden bewaard. In elk geval zolang ik te leven heb.

Dit verhaal heb ik, op verzoek van de webmaster, ook geplaatst op de Herman Brood Museum site

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

4 reacties op Opgeruimd

  1. Pasula zegt:

    Heel bijzonder. Dit zou ik ook altijd bewaren…

  2. Annet zegt:

    Dit is inderdaad heel persoonlijk. Ik zou graag met je meevoelen als het bijvoorbeeld Herman van Veen was of Frank Boeyen of Boudewijn de Groot. Ik vond het een engerd en een egoist. Alsof hij het alleenrecht had op verdriet. Alsof het leven niet voor iedereen moeilijk is. En dan die zotheid om van een gebouw af te springen. Niet denkend aan z’n vrouw en dochters die met dit beeld door het leven moeten gaan. Of de mensen die hem van de straattegels moesten krabben.

    Zoals de majoor hem aanpakte dat had hij nodig!

    Ik stop word steeds kwaaier. Omdat ik het erg bekend ben met de verslavende mens en wat voor een ellende ze anderen bezorgen in hun egotripperij.

    Met respect voor je log overigens!

  3. Annette zegt:

    ‘Omdat ik erg bekend ben’ moet het zijn.

    Dag, dag!

  4. Marijke zegt:

    @Annet:
    Bijn twintig jaar geleden deed ik een opleiding aan de Vrouwenvakschool in Assen, waar ik erg goed kon opschieten met een vrouw, die pas bijna aan het eind van onze studietijd bekende dat zij vier jaar met de heer Brood had samengewoond. Zij schetste een beeld van hem wat helemaal niet overeen kwam met het beeld dat in de media van hem bekend was. Volgens haar was hij een lieve zorzame man die gewoon elke dag de aardappels schilde. Maar- en daar komt de media-geile Herman tevoorschijn- ze mocht dit nooit aan de buitenwereld vertellen!
    Mijn bewondering voor hem dateert ook uit de tijd dat mijn onderscheidend vermogen nog niet zo heel erg goed ontwikkeld was.
    Dag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s