Vrouwendag

Vandaag, op Internationale Vrouwendag doe ik de dingen die ik al heel lang elke dag doe. Na het ontwaken uit een droom die ik mij vrijwel meteen niet meer kan herinneren, alleen vage sferen blijven nog een tijdje bij me hangen, sta ik op en loop de trap af naar beneden, naar één van mijn domeinen: de keuken. Het aanrecht -maar niet mijn enige recht- lacht mij toe in blinkend roestvrij staal. Ik zet koffie voor twee personen en smeer een boterham, soms ook voor twee personen. Ik heb dan ook al naar buiten gekeken om de sfeer van het weer te proeven en af te stemmen op mijn gemoedsgesteldheid. Vanochtend is de lucht grijs, maar het licht is helder door de gestaag vallende poederachtige sneeuw.

De werkzaamheden van de dag staan min of meer vast. Ik werk zo’n twee a drie dagen per week ‘buitenshuis’ , zodat er veel ruimte voor ‘binnenwerk’ overblijft. Een bewuste keuze.
Toen de kinderen nog jong waren combineerde ik de zorg voor hen ook met werk en huishouden. Het was een bijna vanzelfsprekend samenspel van veel verschillende werkzaamheden, die ik jarenlang heb kunnen volgehouden, waarschijnlijk door de gave die veel vrouwen bezitten om veel dingen tegelijk te kunnen doen.
In de jaren zestig en zeventig werd die combinatie niet meer zo vanzelfsprekend gevonden en werden de mannen gestimuleerd om ook mee te helpen in het huishouden, zich ook verantwoordelijk te voelen voor de zorgtaken. Ik sta nog steeds helemaal achter deze visie, hoewel ik door de jaren heen ben gaan beseffen dat de behoefte om te zorgen als het ware in je genen moet zitten, om het werkelijk met hart en ziel te kunnen en willen doen.
Ik ken niet heel veel mannen die zich vol overgave uit eigen beweging storten op een emmer sop om ‘de keuken eens een goede beurt te geven’ maar ik ga wel steeds meer vrouwen zien die zich storten op een carrière buitenshuis. Zie maar eens hoeveel vrouwen we bijvoorbeeld mogen tellen die in de politiek een hele grote mond meepraten. Een verheugende ontwikkeling!

Nu in deze tijd van mijn leven kan ik het idee van ‘mannen moet evenveel doen in het huishouden als vrouwen’ min of meer loslaten. De energie die ik daardoor kan sparen besteed ik liever aan zaken die echt zoden aan de dijk kunnen zetten om een betere wereld te kunnen maken.
Dit doe ik op mijn eigen manier. Met veel liefde plaats ik elke dag een positief bericht op mijn weblog. Ik richt mijn belangstelling ook op zaken die werkelijk van belang zijn voor de vrouwen van deze tijd zoals Dit Bericht

Tot slot een stukje dat ik vorig jaar schreef op mijn positief weblog:

Aan alle vrouwen die vandaag gekwetst, gemarteld, verkracht, vernederd, niet gehoord worden. Maar ook aan zij die vandaag baren, zorgen, liefhebben, werken, wijze woorden spreken, of juist zwijgen, aan alle mannen en vrouwen die zorg willen dragen en zich gezamenlijk op gelijkwaardige wijze willen inzetten om onze planeet weer te herscheppen zoals het oorspronkelijk is bedoeld:

Zoals de schepping zich herhaalt
in zelfs het kleinste sub-atoom
Zo wil ik jou en mij herhalen
Steeds nieuw en stralend schoon

© Marijke

Het licht buiten: lichter dan een uur geleden

Dit bericht werd geplaatst in Licht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s