Beeldgedicht

Zwart-wit gekleurde
ongekunstelde dames
zien zichzelf in natte aarde

hebben nog geen weet
van zware taken in het verschiet
hun einder is wat ze zien
geen horizonverbreders

in een paradijselijk nu
verblijven zij, de tijd herkauwend,
in groen en blauw, droog en nat
gevuld maar onbelast, elkaar spiegelend,
in zwart-wit perspectief

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedicht. Bookmark de permalink .

Een reactie op Beeldgedicht

  1. NIcky zegt:

    mooi gedicht 😀 ik vind het eigenlijk maar zielig voor die beesten allemaal, maar goed..
    toe maar… zes kinderen is niet bepaald niks, maar goed alles inclusief! Maar je hebt er in ieder geval wel grote taken aan..
    mooie web-log!
    groetjes,
    Nicky

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s