De eerste keer

Alle begin is moeilijk, wordt er gezegd. En ik vind dat een waarheid, die ik aan den lijve heb gevoeld afgelopen maandagmiddag in het programma Afspraak Beilerstraat, waar ik als gast een gesprek had met presentator Geerhard Gras over het fenomeen weblogs. Omdat ik dichter ben en het toevallig samenviel met Sinterklaas, ontfutselde hij mij ook een Sinterklaasgedicht. Ik had wat uitgebreider willen uitleggen dat er een groot verschil is tussen Sinterklaasrijm en een poëtisch gedicht. Maar het gesprek moest precies in het draaiboek passen van krap 20 minuten, waarin ook twee keer drie minuten muziek gedraaid zou worden. Het verschil kwam daarom, denk ik niet goed uit de verf. Ik heb het nog niet terug kunnen beluisteren, omdat de cd-machine stuk was. Deze wordt later aan mij gestuurd.

Het begin van het gesprek kwam ook moeizaam op gang , naar mijn idee, door de vraag van Geerhard of ik ook voorbeelden wist te geven van ‘Positief Nieuws’. En daar ging het mis, want ondanks dat ik al meer dan driehonderd positieve berichten heb geplaatst, wist ik uit het hoofd er niet één te noemen! Noemen ze dat nou een black-out? Ik was toen echt een beetje in de war.

Later ging het beter. Geerhard is een lieve man en stelt je wel op je gemak. Maar je hebt bijna geen tijd om echt diep in te gaan op een onderwerp. Stelt hij een vraag, dan kon ik daar vaak niet rechtstreeks op antwoorden omdat het te maken had met een eerder verhaal, dat eerst verteld moest worden om het antwoord duidelijk te maken. Maar, daar was dan weer geen tijd voor!
Hij begon over mijn vader die in de jaren voor de oorlog in de Beilerstraat heeft gewoond toen hij diende bij de Marechaussee in Assen. Hij woonde toen in een pension en de hospita heette mevrouw Smit. ‘Moeke Smit’ noemde hij haar altijd omdat ze als een moeder voor hem was. Ik heb als kind en jong meisje deze vrouw ontmoet in het huis aan de Beilerstraat waar zij toen nog altijd woonde. Maar dit laatste heb ik niet kunnen vertellen, bij deze dus maar!

Over mijn muziekkeuze had ik nog wat uitgebreider in willen gaan, maar ook daar was geen tijd voor. Ik hoop dat het wel duidelijk is geworden dat ik door o.a. deze muziek mij bewust was geworden van de diepe liefde voor de man, die ik nu ‘mijn man’ mag noemen.

Ook mijn motivatie om twee weblogs te onderhouden kwam niet goed uit de verf. Maar misschien als ik het later terug kan luisteren, valt het mee.

Ik moet het loslaten, het is gegaan zoals het is gegaan en daar kan ik niets meer aan veranderen.
Ik heb geen spijt dat ik het heb gedaan. Het was een bijzondere ervaring, waar ik toch van heb geleerd. En natuurlijk zeg ik nu dat het de volgende keer beter zal gaan. Het programma zal in de toekomst waarschijnlijk worden uitgebreid met een half uur. Dat schept meer ruimte om een gast echt wat van zichzelf te laten zien.

In een eerder log heb ik al mijn twijfels uitgesproken of ik dit wel moest doen. Nu kan ik zeggen, dat ik geen spijt heb, maar dat deze directe confrontatie met mijzelf mij wel wat in beroering heeft gebracht.

Het zij zo..

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

5 reacties op De eerste keer

  1. Niklas zegt:

    Dit verhaal heeft mij even teruggebracht bij mijn eerste optreden voor de radio. Intussen heb ik vaker een radio-interview gehad, en het ging steeds gemakkelijker.
    Zo’n eerste keer heb je je er een voorstelling van gemaakt wat je allemaal wilt vertellen, maar het gaat nooit zoals je van tevoren hebt gedacht: het is een gesprek, geen geregisseerde monoloog. Er zit iemand tegenover je die zich ook heeft voorbereid en meer routine heeft in gesprekken voor de radio, en daardoor beter uit de voeten kan. Als je daar vrede mee kunt hebben, ben je een heel eind verder.
    Maar ik zat lekker achter het glas van de controlekamer te kijken en te luisteren met de koptelefoon op, toen jij “voor de leeuwen” ging (nou ja, Geerhard heeft wel imposante “manen”, maar hij bijt niet).
    Ik vond dat het WEL goed ging. Inderdaad, je moest een beetje op gang komen, maar je kwam echt wel op gang! Daar is Geerhard goed in.
    En inderdaad, het programma is veel te kort om alles te vertellen wat je graag zou willen vertellen. Maar ik denk dat de luisteraars een goede indruk hebben gekregen waar jij mee bezig bent, en wat jou bezighoudt.
    Goed gedaan, meissie! Mooie ervaring, toch?

  2. Nico zegt:

    Jammer dat je een beetje twijfelt over het interview, een gevoel wat ik met je deel is dat je altijd meer had willen zeggen, het te snel gaat en andere vragen verwacht. Dat zal altijd zo gaan.

  3. Annette zegt:

    Zeer herkenbaar! Ik werk gevraagd voor de locale omroep in Stadskanaal. Volgens mij heb ik er niks van gemaakt. Toch vroeg ze of ik terugkwam………….Helaas voelde ik me niet thuis tussen de muziek van Henk Wijngaart en erger…….met mijn gedichten.

    Ik heb je niet kunnen beluisteren Marijke want wij kunnen alleen radio 2 ontvangen. Na een blikseminslag:>)

  4. marjoke van wieringen zegt:

    Lieve tante Marijke, nogmaals, maar helaas niet kunnen genieten van je radio-optreden.Als wijze tip van je nichtje kan ik je meegeven dat je niet moet twijfelen aan jezelf en dat je beter spijt kunt hebben van iets wat je hebt gedaan, dan spijt hebben omdat je iets niet hebt gedaan!! dus met andere woorden…GOED GEDAAN!

  5. Marijke zegt:

    @Marjoke: dank voor je wijze woorden, lief nichtje. Het doet mij goed dat je zo fijn reageerd. Ik had al geen spijt van mijn optreden, maar nu weet ik het zeker: ik ben blij dat ik het heb gedaan!!

    Liefs van je tante Marijke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s