Dieren en Mensendag

Vandaag is het precies 14 jaar geleden dat mijn vader op 74-jarige leeftijd overleed aan een longaandoening. Hij verkoos het om te gaan op mijn moeders verjaardag. Zij werd die dag 73 jaar.
Mijn vader lag al een paar weken in het longcentrum om bij te komen van de zoveelste zware infectie, die hem vaak bijna de adem benam.

Mijn moeder werd ’s ochtends op haar verjaardag gebeld vanuit het ziekenhuis. Zij dacht dat het haar man was om haar te feliciteren. Haar werd echter gevraagd om zo snel mogelijk te komen omdat ‘het niet goed gaat met uw man’. Zo snel mogelijk, maar hoe? Autorijden deed zij niet meer. (Hoewel de auto voor de deur stond, maar die werd gebruikt als taxi met de dochters als chauffeur). Met de bus zou zij te lang onderweg zijn. Met veel kunst en vliegwerk heeft zij het klaargespeeld om een kwartier na het alarmerende telefoontje met twee dochters, niet ik, want ik woonde te ver weg, aan het bed te verschijnen van haar man. Te laat, bleek tot haar ontzetting. Het was niet te bevatten. Hij was vijf minuten daarvoor ‘rustig ingeslapen’ zoals dat heet, precies op het moment dat zij en haar dochters het ziekenhuis binnenvlogen, vloog hij de eeuwigheid in..

Nu vieren wij, na de aanvankelijke triestheid van het samengaan van de geboortedag van mijn moeder en sterfdag van mijn vader, deze dag als een dag van blijdschap door deze symbolische eeuwige verbintenis tussen twee mensen die, ondanks veel problemen, toch altijd voor elkaar bleven kiezen.

Vandaag is het Wereld Dierendag. Mijn moeder heeft tot aan haar dood (1998) zich altijd actief ingezet voor het welzijn van dieren. Als bestuurslid van de Dierenbescherming zijn vele goede ideeën van haar gebruikt om het leed van dieren te verzachten. En mijn vader was trots op haar.

Lieve papa en mama, ik hou van jullie!

Dit bericht werd geplaatst in Licht. Bookmark de permalink .

5 reacties op Dieren en Mensendag

  1. Gauke zegt:

    … zoals wij meer dagen hebben met dubbele gevoelens …
    Ik wou dat ik jouw papa en mama had gekend, zoals jij de mijne had willen kennen.
    Kaarsje voor onze ouders, straks?

  2. Annet zegt:

    Mooi Marijke. Zo kun je af en toe heel dicht bij ze zijn. Dat voel je dan om je heen. Net of er geen dood bestaat. Maar je mist ze toch op aarde. Gemis kan heel pijnlijk zijn.

    Liefs van Annet

  3. Peter Riksma zegt:

    Mooi al die begaanheid en betrokkenheid bij het leed der dieren.
    4 oktober is voor mij ook steeds een bijzondere dag. Ik ben geboren in een parochie die haar naam ontleende aan st. Franciskus (Wolvega). Misschien ligt het ondermeer daar aan dat het welzijn van dieren mij zeer aan het hart gaat. Des te schrijnender vind ik het telkens signaleren dat het instituut KERK zich zo weinig gelegen laat liggen aan dierenleed. Ik vind de exclusiviteit die verbonden wordt aan het heil der mensheid stuitend. Dat is mede de reden dat ik de H. Mis vrijwel nooit mee bezoek.
    Maar dit soort sombere bespiegelingen komen niet tegemoet aan de teneur van web-log “de zonzijde” dus eindig ik maar met de blijde mededeling dat ik op de V-day (dag voor vegetariers en veganisten in Utrecht) veel bevlogen en bewogen mensen zag. Er leeft hoop…

    Groet,
    Peter

  4. ©Peter Riksma
    In mijn verhaal had ik ook nog kunnen vermelden dat mijn zoon ‘Frank’ heet, afgeleid van Franciscus.
    Het gaat meestal zo in het leven dat als je je ergens voor inzet, en dat kenbaar maakt, je veel gelijkgestemde mensen gaat ontmoeten. Dat heb ik vaak ervaren.
    Ik blijf mij in de gedachtenis van mijn moeder met haar grote liefde voor dieren, (terwijl zij toch ook met hart en ziel Katholiek is gebleven, hoewel niet kerkgaand) inzetten voor het welzijn van dieren op mijn eigen eenvoudige wijze.

    Groet van Marijke

  5. Peter Riksma zegt:

    Marijke, dank voor je reactie. Als ik kinderen zou hebben zou ik hem/haar – denk ik- ook vernoemd hebben naar Franciskus. “Francine” zou dan een acceptabele variant geweest zijn, vind je ook niet?
    Je opmerking over het ontmoeten van gelijkgestemden kan ik onderschrijven, maar soms is “geduld” daarbij wel een factorvan belang! Af en toe word ik wel eens moedeloos van al die oppervlakkigheid die je in medemensen bespeurt. Opmerkingen die uitnodigend (in de zin van dat er gemakkelijk op gereageerd kan worden) bedoeld zijn, ketsen te vaak af op een muur van granieten onbegrip.

    Geven moeders eerder een gevoel voor het welzijn der dieren mee dan vaders? Ook in mijn geval was het m’n moeder die mijn zus en mij leerde inzien dat dieren, naast zorg, ook behoefte hebben aan zoiets als genegenheid .
    Ik ben blij dat je op die wijze je moeder in herinnering houdt Marijke, en we kunnen de kerk ook niet blijven veroordelen/beoordelen op de acties (of het uitblijven ervan) van dubieuze vertegenwoordigers van dat instituut.
    Wat je ook verder van de nieuwe paus kunt zeggen: op dat punt heeft hij een aantal behartenswaardige dingen gezegd.

    Groet,

    Peter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s