Happynez

Mijn hartsvriendin vertelde mij eergisteren een mooie droom die zij had in de vroege ochtend. De beelden van die droom verschenen nog haarscherp op haar netvlies en daarom had zij geen moeite mij die droom tot in detail te vertellen.

Zij zag mij en ik droeg een opgerolde vlag. Ik zei tegen haar: “kijk” – terwijl ik de groen paarse vlag uitrolde en hem liet wapperen in de wind – “er staat een gedicht van mij op de vlag! Nu kan de hele wereld mijn gedicht lezen, door de wind!”

Mijn vriendin vertelde dat het haar een geluksgevoel gaf, hoewel ze de oorsprong van dat gevoel niet begreep. Ze hield het er maar op dat ze zich altijd zeer bij mij betrokken voelde, ook bij mijn dichterschap.

Later op de dag bracht ze een bezoek aan de plaatselijke boekhandel. Haar blik viel op een kwartaalblad ‘Happyness’ geheten. Omdat de titel haar aansprak bladerde ze in het blad en het was even alsof haar hart stilstond. Daarna kippenvel over haar hele lichaam. Haar ogen vastgenageld aan een foto van Tibetaanse vlaggen met gebeden die wapperden in de wind, hoog op een berg.

Het was alsof zij even in de eeuwigheid mocht kijken, in die oneindige werkelijkheid die er ook is, maar die je niet dagelijks mag aanschouwen. Ze ervaarde het als een cadeau en als -zoals mijn moeder altijd zei als er iets moois gebeurde – een dag met een vlaggetje!

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s