Mist

ik mis je in de
mistige flarden
van een gesprek

een aanwijzing
niet verder gaan
of langzaam rijden

lichten aan
vooruit kijken
waar is de weg naar

waar jij bent
hoofd koel
handen klam

ga terug
maar hoe

ik kan hier niet keren
de weg is te smal

achteruit kijkend
op mijn schreden terug

zie ik alleen
een gemiste afslag

Dit bericht werd geplaatst in Gedicht. Bookmark de permalink .

Een reactie op Mist

  1. Gauke zegt:

    Zo bang
    zichzelf te
    verliezen

    bijna
    elkaar
    verloren

    daarmee
    zichzelf

    ©Gauke Zijlstra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s