Thuis

Nog bewoon ik het oude huis
ik wil daar niet meer weg
hoe zwaar ik ook leun
tegen de deur naar buiten

ooit dacht ik eigen huis en haard
met kinderen en een hond
en een man die papa kon vervangen

tot ik begreep dat niets voorbij zou gaan
alles bij het oude blijft
alleen de vorm veranderen zal

dus blijf ik waar ik
ooit begonnen ben
het oude huis is mij te lief

want het huis van het begin
blijft tot het eind der tijd
om mij te bewonen in mijn ziel

Dit bericht werd geplaatst in Gedicht. Bookmark de permalink .

Een reactie op Thuis

  1. Gauke zegt:

    Dat voelt ongeveer netzo als deze:

    Verhuizing

    Het verhuist met mij mee
    waarheen ik ook ga
    in waken en dromen

    altijd is het bij me
    soms op de voorgrond
    vaak wat verborgen

    soms ontwaak ik daar
    aan het eind van mijn vlucht
    langs panische dromen

    kom ik langzaam tot rust
    voel me veilig geborgen
    in het huis van mijn jeugd

    ©Gauke Zijlstra – december 2001

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s