Smeltende sneeuw

Vandaag laat ik mij leiden door de symboliek van de smeltende sneeuw. Het deels nog bevroren landschap laat steeds meer warmte toe. Tot aan de totale overgave. Het hoeft niet in een keer, het mag geleidelijk aan. Zo kan ik langzaam, heel langzaam wennen aan het nieuwe seizoen dat voor mij ligt. Ik hoef er nog niet in te stappen, maar het mag wel.

© Marijke

Dit bericht werd geplaatst in Proza. Bookmark de permalink .

Een reactie op Smeltende sneeuw

  1. Niklas zegt:

    14 maart, en nog steeds liggen er hier resten van de dikke laag sneeuw. Vandaag is het echt zonnig. Ik ben benieuwd hoe lang we nog herinnerd worden aan dat dikke pak sneeuw.
    Genietend van de zon fietste ik vanmorgen nog even langs het huis waar ik gewoond heb, bij mijn opa. Ik verhuisde van daar in 1957. Soms ‘moet’ ik daar nog even langs. Vandaag trof me, door de felle zon, dat die gevel nog altijd wordt gesierd door opa’s Gouden Regen (klimplant), nu met vuistdikke takken. Hoe zal hij straks weer bloeien?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s